Studies Art @ AKV St.joost // Lives in The Hague // Born 6 october 1987
Fanja van Driel heeft haar profielfoto veranderd
Beeld en beeldvorming. Hoe tonen wij ons aan de wereld en hoe toont de wereld
zich aan ons. We willen op tv of juist niet. Door de mediatisering komt de hele
wereld onze huiskamer binnen. We zijn bewust van onze gedragingen. Als er een
camera op ons wordt gericht weten we precies wat er van ons verwacht wordt.
Media en reclames maken gebruik van onze eventueel wankele identiteit om onze
aandacht te trekken. Ze willen jou persoonlijk aanspreken.
Zo hoorde ik op de radio een reclame van TNT. De vraag wordt gesteld, ben jij het
ook zo zat om altijd maar de moeder van te zijn. Word TNT postbezorger! Want dan
ben je meer dan alleen die moeder. Eigenlijk heel zielig dat TNT er van uitgaat
dat moeders niet meer zijn dan dat.
Mijn profiel
Online is maar online, het is niet het echte leven. Je maakt het naar jou eigen
zin. Zo ben je dus niet echt. Maar is dat wel zo? Is niet ook juist hoe we
gezien willen worden, online of elders, onderdeel van ons zijn. Hoe ik omga met
sociale media zegt ook iets over wie ik ben. Zo plaats ik gerust een foto van
mijn verse litteken na mijn blindedarmontsteking op facebook. Het ziet er smerig uit, maar
ik wil het graag delen, omdat ik zo ben. Je online identiteit zijn fragmenten,
uitvergroot of verkleind, van jouw zijn.
Hoe je wordt gezien door allerlei verschillende mensen is belangrijk voor de
manier waarop we met elkaar omgaan. Soms heb je dat dus door en soms niet.
Je wordt door allerlei verschillende mensen op een bepaalde manier bekeken.
Zo illustreert Luigi Pirandello het mooi in zijn boek Iemand niemand en
honderdduizend. Doordat de vrouw van de hoofdpersoon, Moscarda,
een opmerking maakt tegen hem dat zijn neus scheef staat,
gaat Moscarda twijfelen aan zijn identiteit.
Hij ontdekt dat de manier waarop hij zichzelf ziet altijd anders is dan
hoe hij gezien wordt door een ander. En dat al die verschillende andere ook
een andere Moscarda zien. Zo is hij dus niet één iemand maar wel
honderdduizenden in het bewustzijn van andere, naar het beeld wat zij van
hem hebben. Elk ander persoon ziet andere fragmenten, in meer of mindere mate,
van hem.
Pas je aan, hoor erbij
Soms wil je opvallen en soms wil je er juist bij horen. Ik merk ook dat als ik
in een kraakpandje achter de bar sta, ik er wel bij hoor, maar kleed me
duidelijk anders. Als puber is je identiteit erg wankel. Je bent volop in vorming.
Je zoekt naar je eigen rol, maar je wilt er wel bij horen. Zo is kleding voor pubers
ontzettend belangrijk. Als je wel dezelfde soort kleding draagt, maar dan van de
merkloze Zeeman, hoor je er nog niet bij.
Je wilt indruk maken op je omgeving op jou eigen manier. Dit is niet jezelf
opzij zetten of jezelf niet zijn. Je gebruikt bepaalde fragmenten van jezelf,
die je omvormt tot iets waarover je tevreden bent in die situatie. Zoals ik
het fragment 'kraker' in mij iets versterk als ik naar een kraakpandje ga.
Maar ben ik met ADO-supporters dan is mijn liefde voor de stad sterker aanwezig.
Soms wil je in een situatie er juist even net niet bij horen. Om aan te
tonen dat je bijzonder ben, je bent wel daar, maar hebt net iets wat zij niet
hebben.
Als je jezelf aanpast op een bepaalde manier in een bepaalde situatie, maak je
eigenlijk een, al dan niet bewuste, keuze om zus en niet zó te zijn. En zo'n
keuze komt per definitie voort uit jezelf, ook al maak je hem onder druk van
buitenaf. Je bent immers, zoals eerder gezegd, altijd onder invloed van alles
om je heen. Jezelf zijn staat niet los van je omgeving.
fanja/observator/interpretator/filosoof/kunstenaar
Uit de kledingstukken van Fanja valt veel op te maken. Er is een bepaalde rol
aan gekoppeld. Maar je kunt ook verschillende kledingstukken op verschillende
manieren inzetten. Wat zou er gebeuren als naast Fanja een andere rol geplaatst wordt?